Nooit te oud om iets te leren

“Nooit te oud om te leren Hannes”, roept mijn baasje bijna dagelijks als ze weer eens een nieuw idee heeft bedacht. Dat ze zichzelf niet te oud vindt om iets nieuws te leren, dan snap ik nog wel. Maar dat ik ook elke keer weer de klos ben, daar ben ik dan minder van gecharmeerd, hoewel…

De afgelopen weken was het warm buiten, niet een kleine beetje maar echt te warm voor een boxer. Zo warm dat zelfs het strand te heet was voor mijn hondenpootjes en ik alleen in de hele vroege ochtend of in de late avond een wandeling ging maken.

“Kon je maar zwemmen Hannes, dan kon je heerlijk afkoelen in vijvers en sloten. Maar ja, jij gaat niet dieper dan je enkeltjes en af en toe tot aan je buik en om echt af te koelen zou het toch fijn zijn als je kon zwemmen.” Toen ik een klein Hannesje was, ben ik een keer, geheel per ongeluk, van een steiger gevallen. Ik raakte in paniek en sloeg wild met mijn pootjes heen en weer. Dat maakte de situatie er niet beter op en sindsdien zwem ik niet, ik doe geen poging, ik kan het gewoon niet.

Tot van de week, de warmte was zo erg. Baasje en ik lopen ‘s ochtends vroeg langs de vijver in de nieuwbouwwijk. Hijgend, puffend en zwetend. We kwamen bij een plek waar de oever langzaam overliep in het water, een soort van strandje dus. Ik loop langzaam het water in. Op de oever staat mijn baasje mij aan te moedigen, alsof ik bijna de finish haal van de marathon in New York. “Toe maar Hannes, je kunt het, ga maar, het mag”. En dan gooit het baasje een stok in het water, vlak voor mijn neus. Hé leuk, een spelletje en ik pak de stok en breng ‘m weer terug naar de baas. Ze gooit opnieuw, iets verder en ik huppel het water weer in. Het water komt nu tot mijn knieën. Geen probleem, ik pak de stok en breng ‘m weer terug. Leuk spelletjes, denk ik nog en sta al weer klaar om het water in te gaan. Dan krijgt de stok een zwieper. Dat ding ligt nu midden in de vijver, een stuk verder weg dan de vorige keren. Ik bedenk mij geen moment en loop het water in, stapje voor stapje ga ik richting de stok. Het water begint bij mijn teentjes, dan knieetjes, dan tepel hoogte en dan, zomaar is de grond onder mijn pootje weggezakt. Heel rustig en bedaard beweeg ik mijn voorpoten in het water. Mijn focus ligt op de stok. Die ga ik pakken, hoe dan ook. En ja, daar ligt íe, pal voor mijn neus. Mijn wangen vouwen zich om het hout. Ik zet mijn hoektanden vast en draai nog een extra rondje in het water en ga dan op mijn dooie akkertje terug. Op de kant staat mijn baasje te springen en te juichen, ze gaat volledig uit haar panty. En ik denk, mens, maak je niet druk, ik heb alleen iets nieuws geleerd.

Zo enthousiast ze was over mijn eerste zwemles, zo enthousiast is ze niet gebleven… Inmiddels pak ik namelijk elke sloot, elke vijver, ik zwem in zee en in riviertjes. Alles waar water in zit, daar zit ik ook in. Alles waar water in heeft gezeten en waar nu alleen nog maar modder in zit, daar zit ik ook in. Zwart als bagger spring ik door het leven en vooral tegen mijn baasje op.

Ja, ik heb iets nieuws geleerd en dat zal ik haar ook goed even inwrijven.

Vergelijkbare berichten

  • Bijna goed

    Het is weekend. Heerlijk. Lekker relaxen en leuke dingen doen met de baasjes. Tenminste, zo ziet mijn favoriete weekend eruit. We begonnen goed hoor. Heerlijk naar het strand in de vroege ochtend op zaterdag. Struinen, rennen, snuffelen en bij thuiskomst stond er zomaar een bekende op de stoep. Ik had haar al eens eerder gezien,…

  • Het is vrijdag

    Het is vrijdag 5 december. Zoals gewoonlijk bewaak ik dan de financiële administratie en staat mijn mand naast Big Boss Bertje in het kantoor. Mijn baasje roept altijd zeer ongepast “Dit is je vrijdagvriendje Hannes!” Want op de andere dagen in de week lig ik op een andere etage. Big Boss Bertje, mijn baasje en…

  • Strafregels.

    “Echt Hannes, ga maar even op je plaats zitten en je zonde over denken. Had je kunnen schrijven, dan had ik je strafregels gegeven die zouden beginnen met: Ik mag niet…” Baasje kijkt een beetje boos naar mij. Van die diepe rimpels in haar voorhoofd en haar mondhoeken hangen omlaag. Het enige wat ik gedaan…

  • Nou zeg…

    Grote, kleine, dik en dun. Ik kom ze allemaal tegen. Honden, in alle soorten en maten. En hun baasjes natuurlijk. Waar ik een half jaar geleden nog als een oversexte puber op alle honden afdook heb ik inmiddels door dat de meeste viervoeters een zachtere aanpak waarderen. Ik hoef er niet bovenop te klimmen, ik…

  • Feestje?

    Gisteravond, na het eten, zei baasje “Kom, tijd voor een wandeling Hannes.” Ik kwam wat langzaam uit de mand. Ben geen grote voorstander van avondwandelingen in het donker. Simpelweg, er is dan te weinig te zien. En als het regent krijg je mij al helemaal niet meer naar buiten. Samen gingen we toch, boompje snuffelen,…

  • Thuis

    3 maanden geleden is het pas, dat ik hier kwam wonen. Tijd vliegt, lijkt het wel. We krijgen een ritme, we raken op elkaar ingesteld. “Reken maar op een jaar” zei mijn nieuwe baasje, dan snappen we elkaar, dan kunnen we met elkaar lezen en schrijven.” Dat laatste betwijfel ik zeer want mijn lees- en…

4 reacties

  1. Wat knap dat je het ineens kan maar nu nog ff leren dat er wel water moet zijn en geen modder😍

Reacties zijn gesloten.