Het is voorjaar!

De eerste blote kuitjes heb ik al gezien. Van die optimistische mensen die hun melkflessen in chocomelk willen laten veranderen. Binnen een dag. Oogverblindend, deze kuitjes maar het zijn de eerste tekenen van het voorjaar. De bloemetjes schieten uit de grond. Toeristen met camera’s in de aanslag hangen al rond de bollenvelden. De Keukenhof is geopend en ik, ik woon er midden in. En geniet er volop van. De buitendeur naar ons inimini tuintje staat de hele dag open. Ik hobbel van zonnig plekje naar zonnig plekje. Baasje lief aankijkend om mijn kussen te verplaatsen. Dat kan ik ook zelf maar anders heeft ze niets te doen. Ik wil haar geen werk uit handen nemen natuurlijk hoewel ik volop meehelp met de voorjaarsschoonmaak.

Zo heb ik het melkopschuimbakje wat aan het koffieapparaat hangt, zorgvuldig losgekoppeld, uitgelikt en enigszins verbouwd met mijn hoektandjes. Ik dacht, even helpen om de boel weer te reinigen. Het werd niet zo gewaardeerd en 45,– euro zakgeld werd zomaar ingehouden.

De vriezer in de schuur waar mijn baasje haar werkplaats heeft, heb ik onder handen genomen. Ik ben vaak in de schuur als baasje thuis is. Ze is namelijk haar werkplaats aan het inrichten. Tafels worden verschoven, kasten verplaatst, spullen opgehangen, opgeborgen en opgeruimd en ik dacht, laat ik een handje helpen. Laat ik alvast de vriezer ontdooien. Een mooi klusje voor in het voorjaar. De tiptoetsen voor de bediening van de vriezer zitten aan de voorkant. Door mijn bakkes er tegen aan te duwen verandert de temperatuur. Gelukkig piepen de toetsen als je ze aanraakt dus baasje had al snel in de gaten dat het ijs in yoghurt aan het veranderen was. Ik wilde alleen maar helpen.

Met het voorjaar in de bol had ik deze week een romantische date met Mila, een vrouwtjesboxer op het strand. We ontmoetten elkaar op de parkeerplaats en het was gelijk ‘aan’. Ik had geen oog meer voor een ander. Zij is de ware, zo mooi, zo lekker en zo heerlijk sterk. Waar zij wilde rennen, wilde ik eigenlijk allemaal maar rammen. Gewoon pletten die meid en dan er boven opduiken. Soms kon ik mij niet inhouden en piepte mijn lippenstift uit het zakje. Dit heb ik zorgvuldig in haar oor gestopt. Daarna werd ik hardhandig door mijn baasje van Mila afgehaald. Geen idee wat er nu weer mis was. Ik doe er toch geen kwaad mee? Andersom werd ik regelmatig op mijn rug gelegd door mijn geweldige vriendin. En dan stortte ze zich met haar volle gewicht op mijn lijf. Ik heb haar omarmd, omkwijld en afgelebberd. Laat het voorjaar maar beginnen, want de liefde staat voor de deur.

Wat ook heel leuk is van het voorjaar en het wonen in de bollenstreek zijn de vroege bloeiers in de bermen. Wilde narcissen piepen overal met hun kopjes boven het gras uit. Elk stukje gras, zand of molshoop is versierd met narcissen. Ze ruiken zo lekker en kriebelen heerlijk aan mijn kontje. Ik heb toch al een voorliefde om te poepen op een hoger gelegen plekje, struikje, bosje of wat ik ook kan vinden. En nu, nu help ik de natuur ook nog een handje door mijn grote boodschap tussen de narcissen te leggen. Ik wiebel nadat ik mijn behoefte heb gedaan nog even met mijn kontje over het kopje van de narcis, dan ruik ik weer lekker fris. En het bolletje heeft extra mest gekregen. Win-win situatie toch.

Ja, het is voorjaar, ik kan het aan alles merken. Laat ik nog maar even genieten van het mooie weer.